Als jonger meisje was ik al heel geïnteresseerd in kinderen, waardoor ik erg genoot van oppassen en bijles geven op de middelbare school. Tijdens een zomerseizoen animatiewerk op een camping in Frankrijk, merkte ik dat ik écht met kinderen wilde werken. Daarom begon ik met de Academische PABO aan de Rijksuniversiteit Groningen. Na 1,5 jaar besloot ik om de PABO te laten vallen, en mij alleen te richten op Pedagogische Wetenschappen, aangezien ik juist de kinderen wilde helpen die extra ondersteuning nodig hadden in de klas. 

Na mijn bachelor besloot ik een jaar te nemen om te kunnen reizen en werken, voordat ik aan de Master Orthopedagogiek begon in Amsterdam. De geboren en getogen Friezin vertrok naar Noord-Holland. Nu woon ik met veel plezier in Haarlem, waarbij ik de stad en omliggende plekken nog steeds aan het ontdekken ben. 

In de praktijk vind ik het belangrijk dat ouders en kind(eren) zich gezien voelen, met wederzijds vertrouwen en een gezonde dosis humor. Ik vind het bijzonder om te zien hoe de systemen elkaar in stand kunnen houden en hoe hier aan te werken is. Vaak is er al heel veel mogelijk vanuit huis of school, alleen kunnen sommigen nét het steuntje in de rug gebruiken. Het is fijn om te zien als dat lukt door diagnostiek en/of behandeling. Daarbij is het mooie van dit vak dat je nooit uitgeleerd bent, waarbij wij ons ook steeds blijven ontwikkelen.